1 കൊരിന്ത്യർ 3:12 — പണിയുന്ന വസ്തുക്കളും ശരിയായിരിക്കണം

“ആ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ ഒരുവൻ പൊന്നും വെള്ളിയും വിലയേറിയ കല്ലുകളും, മരം, പുല്ല്, വയ്ക്കോൽ എന്നിവകൊണ്ട് പണിയുന്നു.”
— 1 കൊരിന്ത്യർ 3:12

ഈ വാക്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യമുണ്ട്. അടിസ്ഥാനം ശരിയായിരിക്കണം എന്നതുപോലെ, ആ അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ പണിയുന്ന വസ്തുക്കളും ശരിയായിരിക്കണം.

പൗലോസ് അതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പറയുന്നു:

“ഇട്ടിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനമല്ലാതെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനവും ഇടുവാൻ ആർക്കും കഴിയുകയില്ല; അത് യേശുക്രിസ്തുവാകുന്നു.”
— 1 കൊരിന്ത്യർ 3:11

അടിസ്ഥാനം ക്രിസ്തുവാണ്. ക്രിസ്തുവല്ലാതെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനം ഇല്ല.

ഇത് യേശു മത്തായി 7:24–27-ൽ പറഞ്ഞ പാറമേൽ വീട് പണിയുന്ന മനുഷ്യന്റെ വാക്കുകളോടും ചേർത്തു കാണാം. യേശുവിന്റെ വചനം കേൾക്കുകയും അത് അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ പാറമേൽ വീട് പണിയുന്നവനെപ്പോലെയാണ്. കൊടുങ്കാറ്റ് വന്നാലും ആ വീട് നിലനിൽക്കും.

എന്നാൽ 1 കൊരിന്ത്യർ 3 നമ്മെ മറ്റൊരു കാര്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ശരിയായ അടിസ്ഥാനം ഉണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാൽ അതിന്മേൽ പണിയുന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഒരേ ഗുണമേന്മയുള്ളവ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് പൗലോസ് പൊന്ന്, വെള്ളി, വിലയേറിയ കല്ലുകൾ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം മരം, പുല്ല്, വയ്ക്കോൽ എന്നിവയും പറയുന്നത്.

പൊന്നും വെള്ളിയും വിലയേറിയ കല്ലുകളും തീയുടെ പരിശോധനയെ അതിജീവിക്കും. എന്നാൽ മരം, പുല്ല്, വയ്ക്കോൽ എന്നിവ കത്തിപ്പോകും.

അതിനാൽ ഇവിടെ ഒരു ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യം ഉയരുന്നു:

ക്രിസ്തുവാണ് എന്റെ അടിസ്ഥാനം. എന്നാൽ ഞാൻ ക്രിസ്തുവിന്മേൽ എന്താണ് പണിയുന്നത്?

മനുഷ്യരെ ഈ ലോകത്തിലെ താൽക്കാലിക കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം നിർത്തുകയാണോ?

പണം, സമ്പത്ത്, ഭൗതിക അനുഗ്രഹം, സുഖം, വിജയം, സ്ഥാനം, പ്രശസ്തി എന്നിവയാണോ അവരുടെ ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളായി മാറുന്നത്?

അല്ലെങ്കിൽ അവരെ ക്രിസ്തുവിലേക്കാണോ നയിക്കുന്നത്?

ക്രിസ്തുവിനെ അറിയാനും, പാപത്തിൽ നിന്ന് മാനസാന്തരപ്പെടാനും, ദൈവത്തോട് നിരപ്പാകാനും, വിശുദ്ധിയിൽ നടക്കാനും, ദൈവരാജ്യം അന്വേഷിക്കാനും, ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിനായി ഒരുങ്ങാനും, പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രത്യാശയിൽ ജീവിക്കാനും, നിത്യജീവനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കാനും അവരെ നയിക്കുകയാണോ?

ഇതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം.

പുല്ലും വയ്ക്കോലും

പുല്ലും വയ്ക്കോലും തീയിൽ നിലനിൽക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇവ താൽക്കാലികമായ നിർമ്മാണത്തിന്റെ ഒരു ശക്തമായ ചിത്രമാണ്.

ഭൗതിക അനുഗ്രഹങ്ങൾ തെറ്റാണെന്നല്ല. ദൈവം നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനാണ്. എന്നാൽ ഭൗതിക അനുഗ്രഹങ്ങൾ സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറുമ്പോഴാണ് അപകടം.

ക്രിസ്തുവിന്റെ പേര് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യരുടെ ശ്രദ്ധയെ പണം, സമ്പത്ത്, സുഖം, വിജയം, ഭൂമിയിലെ നേട്ടങ്ങൾ എന്നിവയിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കാം. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ പേരിലുള്ള ഒരു നിർമ്മാണം പുറത്തു കാണാമെങ്കിലും, അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം നിത്യമായതല്ലെങ്കിൽ അത് പുല്ലും വയ്ക്കോലും പോലെയാകാം.

യേശു പറഞ്ഞു:

“ഭൂമിയിൽ നിങ്ങൾക്കായി നിക്ഷേപം സ്വരൂപിക്കരുത്… സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിക്ഷേപം സ്വരൂപിച്ചുകൊൾവിൻ.”
— മത്തായി 6:19–20

സുവിശേഷം മനുഷ്യനെ ഈ ലോകത്തിൽ മാത്രം വിജയിപ്പിക്കാനുള്ള സന്ദേശമല്ല. നിത്യതയ്ക്കായി മനുഷ്യനെ ഒരുക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം, പുനരുത്ഥാനം, പാപമോചനം, ദൈവത്തോടുള്ള നിരപ്പ്, വിശുദ്ധി, ദൈവരാജ്യം, നിത്യജീവൻ — ഇവയാണ് നിത്യമായ കാര്യങ്ങൾ.

പൗലോസ് പറയുന്നു:

“കാണുന്നതു താൽക്കാലികം; കാണാത്തതു നിത്യം.”
— 2 കൊരിന്ത്യർ 4:18

അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യരെ ക്രിസ്തുവിൽ പണിയുക എന്നത് അവരെ ഈ ലോകത്തിലെ അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ മാത്രം നിർത്തുക എന്നല്ല. അവരുടെ കണ്ണുകൾ ക്രിസ്തുവിലേക്കും നിത്യത്തിലേക്കും തിരിക്കുക എന്നതാണ്.

പാറമേൽ പണിയുന്ന വീട്

മത്തായി 7-ലെയും 1 കൊരിന്ത്യർ 3-ലെയും ഈ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും ഒന്നിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു സത്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാം.

പാറ ക്രിസ്തുവാണ്.

അടിസ്ഥാനം ക്രിസ്തുവാണ്.

എന്നാൽ ആ പാറമേൽ എന്താണ് നാം പണിയുന്നത് എന്നതും പ്രധാനമാണ്.

യേശുവിന്റെ വചനം കേൾക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് പാറമേൽ പണിയുന്ന ജീവിതം. അതുപോലെ ക്രിസ്തുവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം പണിയുമ്പോൾ, അവരെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനത്തിലും നിത്യമായ സത്യങ്ങളിലും വളർത്തണം.

അടിസ്ഥാനം ക്രിസ്തുവായിരിക്കണം. പണിയുന്ന വസ്തുക്കളും ക്രിസ്തുവിനും അവന്റെ വചനത്തിനും യോജിച്ചതായിരിക്കണം.

നിത്യമായ സുവിശേഷം

സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രം മനുഷ്യന്റെ ഭൗതിക വിജയം അല്ല. ക്രിസ്തുവാണ്.

ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു. അവൻ അടക്കപ്പെട്ടു. അവൻ മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.

“ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു… അടക്കപ്പെട്ടു… മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.”
— 1 കൊരിന്ത്യർ 15:3–4

അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യരെ ക്രിസ്തുവിൽ പണിയുമ്പോൾ അവരുടെ ജീവിതത്തെ ഈ ലോകത്തിലെ കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കരുത്.

അവരെ ക്രിസ്തുവിനെ അറിയാൻ പഠിപ്പിക്കണം.

പാപത്തിൽ നിന്ന് മാനസാന്തരപ്പെടാൻ പഠിപ്പിക്കണം.

വിശുദ്ധിയിൽ നടക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണം.

ദൈവരാജ്യം അന്വേഷിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണം.

ഈ ലോകത്തേക്കാൾ നിത്യത്തെ വിലമതിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണം.

നിത്യജീവനെ പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കാനും പഠിപ്പിക്കണം.

ഇതാണ് ക്രിസ്തുവിന്മേൽ നിത്യമായ വസ്തുക്കൾകൊണ്ട് പണിയുന്നത്.

അവസാന പരിശോധന

പൗലോസ് പറയുന്നു:

“ഓരോരുത്തന്റെ പ്രവൃത്തി എങ്ങനെയുള്ളതെന്ന് തീ തന്നേ പരീക്ഷിക്കും.”
— 1 കൊരിന്ത്യർ 3:13

അന്ന് മനുഷ്യരുടെ കണ്ണിൽ ഒരു ശുശ്രൂഷ എത്ര വലുതായിരുന്നു എന്നതല്ല പ്രധാനപ്പെട്ടത്.

വലിയ ജനക്കൂട്ടമുണ്ടായിരുന്നോ?
വലിയ കെട്ടിടമുണ്ടായിരുന്നോ?
ധാരാളം പണം ലഭിച്ചിരുന്നോ?
വലിയ പ്രശസ്തിയുണ്ടായിരുന്നോ?

ഇവയല്ല അന്തിമ പരിശോധന.

ദൈവം നോക്കുന്നത് എന്താണ് പണിതത്, എന്തുകൊണ്ടാണ് പണിതത്, മനുഷ്യരെ എവിടേക്കാണ് നയിച്ചത് എന്നതാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഓരോ വിശ്വാസിയും ഓരോ ശുശ്രൂഷകനും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം ഇതാണ്:

“ക്രിസ്തുവാണ് എന്റെ അടിസ്ഥാനം. എന്നാൽ ഞാൻ ക്രിസ്തുവിന്മേൽ എന്താണ് പണിയുന്നത്?”

മനുഷ്യരെ ഈ ലോകത്തിലെ താൽക്കാലിക കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം നിർത്തുകയാണോ?

അല്ലെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിനെ അറിയാനും, പാപത്തിൽ നിന്ന് മാനസാന്തരപ്പെടാനും, വിശുദ്ധിയിൽ നടക്കാനും, ദൈവരാജ്യം അന്വേഷിക്കാനും, നിത്യജീവനെ പ്രത്യാശിക്കാനും അവരെ നയിക്കുകയാണോ?

ഇതാണ് നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷയെ പരിശോധിക്കേണ്ട അളവുകോൽ.

ക്രിസ്തു പാറയാണ്.
ക്രിസ്തു അടിസ്ഥാനമാണ്.
പക്ഷേ പണിയുന്ന വസ്തുക്കളും ശരിയായിരിക്കണം.

നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷ ക്രിസ്തുവിൽ ആരംഭിച്ച് താൽക്കാലിക അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ അവസാനിക്കാതെ, ക്രിസ്തുവിലേക്കും അവന്റെ രാജ്യത്തിലേക്കും നിത്യജീവനിലേക്കും മനുഷ്യരെ നയിക്കുന്നതായിരിക്കണം.

കാരണം ഒരുദിവസം തീ വരും.

പുല്ലും വയ്ക്കോലും കത്തിപ്പോകും.
എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിലും അവന്റെ വചനത്തിലും നിത്യമായ സത്യങ്ങളിലും പണിതത് നിലനിൽക്കും.