How to understand Old Testament Scriptures? How to know Doctrine?
കഥാപാത്രങ്ങളെ മാത്രം നോക്കി Doctrine ഉണ്ടാക്കുന്നത് വലിയൊരു അപകടമാണ്. കാരണം, അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ പതുക്കെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരിലേക്കും, ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികളിലേക്കും മാറിപ്പോകാം.
അബ്രഹാം എന്തു ചെയ്തു, ദാവീദ് എന്തു ചെയ്തു, മോശെ എന്തു ചെയ്തു, ഏലിയാവ് എന്തു ചെയ്തു എന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും എടുത്ത് നമ്മുടെ Doctrine രൂപപ്പെടുത്താൻ chance ഉണ്ട്.
പക്ഷേ മനുഷ്യൻ Doctrine-ന്റെ ഉറവിടമല്ല. ദൈവമാണ്.
ഒരു ബൈബിൾ കഥാപാത്രം ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ ഭാഗമാണ്; എന്നാൽ ആ കഥാപാത്രം തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ മാനദണ്ഡമല്ല.
രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് എല്ലാം മാതൃകയല്ല
ബൈബിൾ അബ്രഹാമിന്റെ തെറ്റുകളും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ദാവീദിന്റെ പാപവും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ അനുസരണക്കേടും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
അവ Scripture-ൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് ദൈവം അവയെ അംഗീകരിച്ചു എന്നർത്ഥമില്ല.
അതുകൊണ്ട് നാം എപ്പോഴും വേർതിരിച്ചറിയണം:
“ബൈബിൾ എന്താണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്?”
എന്നതും
“ബൈബിൾ എന്താണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്?”
എന്നതും ഒരുപോലെയല്ല.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ അനുഭവം Scripture-ൽ ഉണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാൽ അതിനെ എല്ലാവർക്കുമുള്ള Doctrine ആക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നത് ചരിത്രപരമായി സത്യമായിരിക്കാം; പക്ഷേ അത് ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ ധാർമ്മിക മാനദണ്ഡമാണെന്ന് അതുകൊണ്ട് മാത്രം പറയാൻ കഴിയില്ല.
മനുഷ്യൻ ക്രിസ്തുവിലേക്ക്, ക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തിലേക്ക്
ഇവിടെയാണ് നമ്മുടെ വായനയുടെ ദിശ മാറേണ്ടത്.
പഴയ നിയമത്തിലെ മനുഷ്യരെ നോക്കി ദൈവത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, മനുഷ്യന്റെ ബലഹീനതകളെയും പരിമിതികളെയും നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ദിശ ഇങ്ങനെയായിരിക്കണം:
മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിലേക്ക്.
ക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തിലേക്ക്.
കാരണം ക്രിസ്തു ദൈവത്തെ നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുന്നവനാണ്.
യേശു പറഞ്ഞു:
“എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു.”
— യോഹന്നാൻ 14:9
അതുകൊണ്ട് പഴയ നിയമത്തിലെ ഒരു കഥാപാത്രത്തെ നോക്കി ദൈവം എങ്ങനെയുള്ളവനാണെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിനു പകരം, ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവം തന്നെ എങ്ങനെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്നതിലൂടെ ആ കഥാപാത്രത്തെയും സംഭവത്തെയും മനസ്സിലാക്കണം.
ഇതാണ് ക്രിസ്തുവിലൂടെ പഴയ നിയമത്തെ വായിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം.
ക്രിസ്തു നമ്മുടെ lens ആയിരിക്കണം
ക്രിസ്തു പഴയ നിയമത്തിന് പുറത്തുള്ള ഒരു പുതിയ വിഷയം അല്ല. പഴയ നിയമത്തിലെ ചരിത്രവും വാഗ്ദത്തങ്ങളും നിയമങ്ങളും പ്രവചനങ്ങളും ഒടുവിൽ ക്രിസ്തുവിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത്.
യേശു തന്നെ തിരുവെഴുത്തുകൾ തന്നെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം പറയുന്നതായി പറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 5:39). ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ശേഷം, മോശെയുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും എഴുത്തുകളിൽ തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ ശിഷ്യന്മാർക്ക് വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തു (ലൂക്കോസ് 24:27).
അതുകൊണ്ട് പഴയ നിയമം വായിക്കുമ്പോൾ കഥാപാത്രം നമ്മുടെ lens ആകരുത്; ക്രിസ്തു നമ്മുടെ lens ആകണം.
അപ്പോൾ ചോദ്യം മാറുന്നു.
“ദാവീദ് എന്തു ചെയ്തു?” എന്നതിൽ മാത്രം നിൽക്കാതെ,
“ഈ സംഭവത്തിലൂടെ ദൈവം എന്താണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്?”
“മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് എന്താണ് കാണിക്കുന്നത്?”
“ഇത് ക്രിസ്തുവിൽ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം, എങ്ങനെ പൂർത്തിയാകുന്നു?”
എന്നിങ്ങനെ നാം ചോദിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ കഥാപാത്രം നമ്മുടെ Doctrine-ന്റെ കേന്ദ്രമാകുന്നില്ല. ക്രിസ്തുവാണ് നമ്മുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാകുന്നത്.
ദൈവം നൽകിയ Doctrine മാത്രം സ്വീകരിക്കുക
നമ്മുടെ Doctrine മനുഷ്യരുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നോ, അവരുടെ വിജയങ്ങളിൽ നിന്നോ പരാജയങ്ങളിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാകരുത്.
ദൈവം നൽകിയ Doctrine മാത്രമേ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാകാവൂ.
ഒരു വ്യക്തിയുടെ അനുഭവം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കാം. ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ ജീവിതം നമ്മെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകാം. മറ്റൊരാളുടെ വിശ്വാസം നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാം.
എന്നാൽ അവരുടെ ജീവിതം നമ്മുടെ Doctrine-ന്റെ ഉറവിടമാകരുത്.
Doctrine-ന്റെ ഉറവിടം മനുഷ്യനല്ല.
Doctrine-ന്റെ ഉറവിടം ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പാടാണ്.
ആ വെളിപ്പാടിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്കും വ്യക്തതയിലേക്കും നമ്മെ നയിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവാണ്.
അനുഭവം Doctrine അല്ല
ഇവിടെ വളരെ സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണ്:
ഒരു വ്യക്തിക്ക് സംഭവിച്ചത് സത്യമായിരിക്കാം; എന്നാൽ അത് എല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയുള്ള Doctrine ആയിരിക്കണമെന്നില്ല.
അബ്രഹാമിന് ഉണ്ടായ അനുഭവം അബ്രഹാമിന്റെ കഥയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരിക്കാം. ദാവീദിന്റെ അനുഭവം ദാവീദിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരിക്കാം. എന്നാൽ അവയെ എടുത്ത് “ദൈവം എല്ലായ്പ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്” എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.
അനുഭവം സത്യത്തെ ചിത്രീകരിക്കാം; പക്ഷേ അനുഭവം Doctrine സൃഷ്ടിക്കരുത്.
Doctrine ദൈവത്തിൽ നിന്നായിരിക്കണം.
യഥാർത്ഥ അപകടം
മനുഷ്യരെ നോക്കി ദൈവത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവം ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാം.
പക്ഷേ ക്രിസ്തുവിനെ നോക്കി ദൈവത്തെ അറിയുമ്പോൾ, നമ്മുടെ വായനയ്ക്ക് ശരിയായ കേന്ദ്രം ലഭിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് പഴയ നിയമത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവഗണിക്കണമെന്നല്ല പറയുന്നത്. അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പഠിക്കണം. അവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം നേടണം. അവരുടെ പരാജയങ്ങളിൽ നിന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് സ്വീകരിക്കണം.
പക്ഷേ അവരെ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിർത്തരുത്.
മനുഷ്യനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി Doctrine ഉണ്ടാക്കരുത്.
കഥാപാത്രത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ Doctrine ആക്കരുത്.
മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികളെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ അന്തിമ മാനദണ്ഡമാക്കരുത്.
പകരം:
മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിലേക്ക്.
ക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തിലേക്ക്.
ദൈവം നൽകിയ Doctrine മാത്രം സ്വീകരിക്കുക.
മനുഷ്യരെ നോക്കി ദൈവത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതല്ല ക്രിസ്തീയ വായന; ക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തെ അറിയുകയും, ആ വെളിച്ചത്തിൽ മനുഷ്യരെയും അവരുടെ കഥകളെയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.
അവിടെയാണ് നമ്മുടെ വിശ്വാസം മനുഷ്യരുടെ കഥകളിൽ നിന്ന് മാറി ദൈവത്തിന്റെ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത്.