ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസികൾ വേദപുസ്തകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആത്മീയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടവരാണ്.
എന്നാൽ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ വേദപുസ്തകത്തോട് പൂർണ്ണമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്ത ചില പഠിപ്പിക്കലുകളും രീതികളും കാണാം. അവയെ ദൈവവചനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിശോധിക്കണം.
1. രോഗം വന്നാൽ വിശ്വാസക്കുറവാണ് കാരണം
എല്ലാ രോഗവും വിശ്വാസക്കുറവ് കൊണ്ടാണെന്ന് ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. പൗലോസിനും ശരീരത്തിൽ ഒരു ദൗർബല്യം ഉണ്ടായിരുന്നു (2 കൊരി. 12:7–10). തിമൊഥെയൊസിനും ആരോഗ്യപ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നു (1 തിമൊ. 5:23).
ദൈവത്തിന് സൗഖ്യമാക്കാൻ കഴിയും. എന്നാൽ രോഗിയായ ഒരാളെ “നിനക്ക് വിശ്വാസമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് രോഗം” എന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ശരിയല്ല.
2. വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ എപ്പോഴും പണം ഉണ്ടാകും
വിശ്വാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാവരും സമ്പന്നരാകും എന്നത് ബൈബിളിന്റെ പഠിപ്പിക്കൽ അല്ല. യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ ജീവിതത്തിലും കഷ്ടതകളും കുറവുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1 തിമൊഥെയൊസ് 6:9–10 പണത്തോടുള്ള അതിയായ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം പണം നേടുക എന്നതല്ല; ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കുകയാണ്.
3. “ദൈവം എന്നോട് പറഞ്ഞു” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പാടില്ല
ഒരു വ്യക്തി “ദൈവം എന്നോട് പറഞ്ഞു” എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം അത് ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്ന് കരുതരുത്.
“ആത്മാക്കളെ പരീക്ഷിപ്പിൻ” എന്ന് 1 യോഹന്നാൻ 4:1 പറയുന്നു. പ്രവചനങ്ങളും പരിശോധിക്കണമെന്ന് 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 5:20–21 പറയുന്നു.
അതുകൊണ്ട് എല്ലാം വേദപുസ്തകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിശോധിക്കണം.
4. എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളും തീർച്ചയായും നടക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കുക
പുതിയ നിയമം പ്രവചനങ്ങളെ പരിശോധിക്കാൻ പറയുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 14:29-ൽ പ്രവചനങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർ പരിശോധിക്കണമെന്ന് കാണാം.
അതുകൊണ്ട് ഒരാൾ പറഞ്ഞ പ്രവചനം കേട്ട ഉടനെ അത് ദൈവത്തിന്റെ ഉറപ്പായ വാക്കായി സ്വീകരിക്കരുത്.
5. അന്യഭാഷ സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ലഭിച്ചിട്ടില്ല
Acts-ൽ ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വരവിനോടൊപ്പം അന്യഭാഷ സംസാരിച്ചതായി കാണാം.
എന്നാൽ 1 കൊരിന്ത്യർ 12:29–30-ൽ പൗലോസ് ചോദിക്കുന്നു: “എല്ലാവരും അന്യഭാഷ സംസാരിക്കുന്നുവോ?”
അതുകൊണ്ട് ഒരു പ്രത്യേക ആത്മീയ വരം ലഭിച്ചില്ല എന്ന കാരണത്താൽ ഒരാളെ പരിശുദ്ധാത്മാവില്ലാത്തവൻ എന്ന് വിധിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.
6. പാസ്റ്ററെയോ ശുശ്രൂഷകനെയോ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പാടില്ല
ഒരു ശുശ്രൂഷകൻ ദൈവത്തിന്റെ വേല ചെയ്യുന്നവനാണെങ്കിലും, അദ്ദേഹം തെറ്റിന് മുകളിലുള്ള വ്യക്തിയല്ല.
ബെരോവയിലെ വിശ്വാസികൾ പൗലോസ് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പോലും തിരുവെഴുത്തിലൂടെ പരിശോധിച്ചു (പ്രവൃ. 17:11).
നല്ല ആത്മീയ നേതൃത്വത്തിന് ഉത്തരവാദിത്തവും തിരുത്തലും ആവശ്യമാണ്.
7. അത്ഭുതം സംഭവിച്ചാൽ ആ പഠിപ്പിക്കൽ സത്യമാണ്
ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു പഠിപ്പിക്കൽ ശരിയാണെന്ന് തെളിയുന്നില്ല.
അത്ഭുതങ്ങളെക്കാൾ പ്രധാനമായി ആ പഠിപ്പിക്കൽ യേശുക്രിസ്തുവിനോടും വേദപുസ്തകത്തോടും യോജിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കണം.
8. വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസം എല്ലാവർക്കും നിയമമാക്കുക
വസ്ത്രം, മുടി, ആഭരണം, ഭക്ഷണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ഓരോ വ്യക്തിക്കും വ്യത്യസ്തമായ convictions ഉണ്ടാകാം.
എന്നാൽ സ്വന്തം വ്യക്തിപരമായ conviction എല്ലാവർക്കും ദൈവകൽപ്പനയായി മാറ്റുന്നത് ശരിയല്ല. റോമർ 14 ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ പരസ്പരം വിധിക്കാതിരിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
9. പണം കൊടുത്താൽ ദൈവം കൂടുതൽ പണം തിരികെ തരും
ദൈവത്തിന് കൊടുക്കുന്നത് ഒരു സാമ്പത്തിക നിക്ഷേപം പോലെയല്ല.
2 കൊരിന്ത്യർ 9:7 പ്രകാരം സന്തോഷത്തോടെ, ഹൃദയത്തിൽ തീരുമാനിച്ച പ്രകാരമാണ് കൊടുക്കേണ്ടത്. ദൈവത്തെ പണം കൊടുത്ത് “കൂടുതൽ പണം വാങ്ങാനുള്ള” രീതിയിൽ കാണുന്നത് ശരിയായ ക്രിസ്തീയ പഠിപ്പിക്കൽ അല്ല.
10. ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ജീവിതത്തിൽ കഷ്ടത ഉണ്ടാകരുത്
യേശു തന്നെ പറഞ്ഞു:
“ലോകത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് കഷ്ടം ഉണ്ടാകും” (യോഹ. 16:33).
അതുകൊണ്ട് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ കഷ്ടത വന്നാൽ ഉടനെ “ദൈവം എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു” എന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല.
11. സൗഖ്യം ലഭിക്കാത്തത് വിശ്വാസം കുറവായതുകൊണ്ടാണ്
ഇതും എല്ലായ്പ്പോഴും ശരിയല്ല.
പൗലോസ് തന്റെ ശരീരത്തിലെ “മുള്ള്” നീക്കണമേ എന്ന് ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ദൈവം അത് നീക്കാതെ “എന്റെ കൃപ നിനക്കു മതി” എന്ന് പറഞ്ഞു (2 കൊരി. 12:8–9).
അതുകൊണ്ട് ചിലപ്പോൾ ദൈവം സൗഖ്യം നൽകും; ചിലപ്പോൾ കഷ്ടതയിലൂടെ തന്നെ തന്റെ കൃപ അനുഭവിപ്പിക്കും.
12. പ്രത്യേക വസ്തുക്കൾക്ക് ആത്മീയ ശക്തിയുണ്ട് എന്ന് കരുതുക
എണ്ണ, തുണി, വെള്ളം തുടങ്ങിയ വസ്തുക്കളെ ദൈവം ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചതായി ബൈബിളിൽ കാണാം.
എന്നാൽ ആ വസ്തുവിനുതന്നെ പ്രത്യേക ശക്തിയുണ്ട് എന്ന് കരുതി അതിനെ ഒരു ആത്മീയ രീതിയാക്കുന്നത് ശരിയല്ല. ശക്തി വസ്തുവിൽ അല്ല, ദൈവത്തിലാണ്.
13. പാസ്റ്റർ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ദൈവശിക്ഷ വരും എന്ന് ഭയപ്പെടുത്തുക
ഇത് ആത്മീയ നിയന്ത്രണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കരുത്.
1 പത്രോസ് 5:2–3-ൽ സഭാ നേതാക്കൾ അധികാരം കാണിക്കുന്നവരായി അല്ല, മാതൃകകളായി പ്രവർത്തിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു.
ക്രിസ്തീയ നേതൃത്വം മറ്റുള്ളവരെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അധികാരമല്ല; സേവിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
14. എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങളും ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ് എന്ന് കരുതുക
ബൈബിളിൽ ദൈവം ചിലപ്പോൾ സ്വപ്നങ്ങളിലൂടെ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോ സ്വപ്നവും ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശമാണെന്ന് ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല.
അതുകൊണ്ട് സ്വപ്നങ്ങളെയും അനുഭവങ്ങളെയുംക്കാൾ ഉയർന്ന അധികാരം ദൈവവചനത്തിനാണ്.
15. എല്ലാ പ്രശ്നത്തിനും പിശാചാണ് കാരണം എന്ന് പറയുക
പിശാചിനെതിരായ ആത്മീയ പോരാട്ടത്തെ ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു (എഫെ. 6:12).
എന്നാൽ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പിശാചിനെ മാത്രം കാരണമാക്കുന്നത് ശരിയല്ല. ചില പ്രശ്നങ്ങൾ നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങൾ കൊണ്ടും, സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ടും, സ്വാഭാവിക കാരണങ്ങളാലും ഉണ്ടാകാം.
16. ആത്മീയ അനുഭവം കൂടുതലാണെങ്കിൽ ആത്മീയതയും കൂടുതലാണ് എന്ന് കരുതുക
കരച്ചിൽ, വിറയൽ, വീഴുക, പ്രത്യേക അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവ ചിലർക്ക് യഥാർത്ഥ അനുഭവങ്ങളായിരിക്കാം.
എന്നാൽ ആത്മീയ പക്വത അളക്കേണ്ടത് അനുഭവങ്ങൾകൊണ്ട് മാത്രം അല്ല. ഗലാത്യർ 5:22–23 പറയുന്ന ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങൾ — സ്നേഹം, സമാധാനം, ക്ഷമ, ദയ, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ആത്മനിയന്ത്രണം — ജീവിതത്തിൽ വളരുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
17. നമ്മുടെ സഭയ്ക്ക് പുറത്തുള്ളവർ എല്ലാവരും തെറ്റിലാണ് എന്ന് കരുതുക
ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിൽ ചില ഉപദേശപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് മറ്റൊരു ക്രിസ്തീയ സഭയിലെ എല്ലാവരെയും തെറ്റായ വിശ്വാസികളായി കാണുന്നത് ശരിയല്ല.
ക്രിസ്തുവിൽ ഉള്ള ഏകതയ്ക്കും സ്നേഹത്തിനും പുതിയ നിയമം വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.
18. പഴയ നിയമത്തിലെ എല്ലാ നിയമങ്ങളും അതേ രീതിയിൽ ക്രിസ്ത്യാനികൾ പാലിക്കണം എന്ന് പഠിപ്പിക്കുക
ക്രിസ്ത്യാനികൾ പുതിയ നിയമത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പഴയ നിയമത്തെ മനസ്സിലാക്കണം.
പ്രവൃത്തികൾ 15-ൽ ജാതികളിൽ നിന്നുള്ള വിശ്വാസികൾക്ക് മോശെയുടെ മുഴുവൻ നിയമവ്യവസ്ഥ നിർബന്ധമാക്കിയില്ലെന്ന് കാണാം.
19. ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം എന്നത് ജീവിതത്തിൽ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകരുത് എന്നല്ല
ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം എന്നത് പണം, ആരോഗ്യം, സൗകര്യം എന്നിവ മാത്രം അല്ല.
യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിൽ ചിലപ്പോൾ ത്യാഗവും കഷ്ടതയും സഹനവും ഉണ്ടാകും. “സ്വന്തം ക്രൂശ് എടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ” എന്നാണ് യേശു പറഞ്ഞത് (ലൂക്കാ 9:23).
20. ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പരിശോധന
ഏതൊരു പഠിപ്പിക്കലും കേൾക്കുമ്പോഴും നമുക്ക് ചോദിക്കാം:
ഇത് യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഉയർത്തുന്നുണ്ടോ?
ഇത് വേദപുസ്തകത്തോട് യോജിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഇത് സുവിശേഷത്തെ ശരിയായി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഇത് മനുഷ്യരെ ക്രിസ്തുവിനോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?
അതോ ഒരു വ്യക്തിയെയും പണത്തെയും അനുഭവത്തെയും സംഘടനയെയും ആണ് പ്രധാനമാക്കുന്നത്?
“ആത്മാക്കളെ പരീക്ഷിപ്പിൻ” (1 യോഹന്നാൻ 4:1) എന്ന ബൈബിൾ ഉപദേശം എല്ലാവർക്കും ബാധകമാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഓരോ പഠിപ്പിക്കലും വേദപുസ്തകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിശോധിക്കുന്നതാണ് ശരിയായ സമീപനം.