യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വവും വിശ്വാസികളുടെ തേജസ്വീകരണവും

 യേശുക്രിസ്തു ഏകദേശം രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് മനുഷ്യനായി ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നു. എന്നാൽ അവിടുത്തെ അസ്തിത്വം അന്ന് ആരംഭിച്ചതല്ല. അവിടുന്ന് സകലത്തിനും മുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്ന നിത്യദൈവമാണ്.

യോഹന്നാൻ 1:1-ൽ വചനം ദൈവമായിരുന്നു എന്നും യോഹന്നാൻ 1:14-ൽ വചനം ജഡമായിത്തീർന്നു എന്നും പറയുന്നു. നിത്യദൈവമായ പുത്രൻ തന്റെ ദൈവികസ്വഭാവം ഉപേക്ഷിക്കാതെ മനുഷ്യനായി. പാപം ഒഴികെ സകലത്തിലും നമ്മെപ്പോലെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ യേശുക്രിസ്തു പൂർണമായ ദൈവവും പൂർണമായ മനുഷ്യനുമായി. അവിടുത്തെ ദൈവികസ്വഭാവവും മനുഷ്യസ്വഭാവവും കൂടിക്കലരുകയോ ഒന്നായി മാറുകയോ ചെയ്തില്ല.

ഫിലിപ്പിയർ 2:6–8 അനുസരിച്ച്, യേശു ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി ക്രൂശിലെ മരണത്തോളം അനുസരണമുള്ളവനായി. എന്നാൽ ഈ താഴ്മയുടെ അർഥം അവിടുന്ന് തന്റെ ദൈവികസ്വഭാവം ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നല്ല. അവിടുന്ന് ദൈവമായിത്തന്നെ നിലകൊണ്ടുകൊണ്ട് മനുഷ്യനായി ജീവിച്ചു. പിതാവിനോടുകൂടെ നിത്യതയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മഹത്വം അവിടുന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയില്ല.

യോഹന്നാൻ 17:5-ൽ ലോകം ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പ് പിതാവിനോടുകൂടെ തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് യേശു പറയുന്നു. ക്രൂശിൽ മരിച്ച അവിടുന്ന് മൂന്നാം ദിവസം ശരീരത്തോടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. ഉയിർപ്പിലൂടെ അവിടുന്ന് ദൈവമായിത്തീർന്നതല്ല; അവിടുന്ന് നിത്യദൈവമാണ്. ഉയിർപ്പിൽ അവിടുത്തെ മനുഷ്യശരീരം മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.

വിശ്വാസികളുടെ തേജസ്വീകരണം ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. റോമർ 8:29 പറയുന്നതുപോലെ, നാം ദൈവപുത്രന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപരാകണം. ഫിലിപ്പിയർ 3:21 അനുസരിച്ച്, ക്രിസ്തു നമ്മുടെ താഴ്ചയുള്ള ശരീരത്തെ തന്റെ മഹത്വമുള്ള ശരീരത്തോട് സാദൃശ്യമുള്ളതാക്കി മാറ്റും. ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിൽ നമ്മുടെ നശ്വരമായ ശരീരങ്ങൾ അനശ്വരവും മഹത്വമുള്ളതുമായ ഉയിർപ്പുശരീരങ്ങളായി മാറും. ഇപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മിൽ നടത്തുന്ന വിശുദ്ധീകരണപ്രവർത്തനവും അന്ന് പൂർണതയിലെത്തും. പാപത്തിൽനിന്ന് പൂർണമായ വിടുതൽ ലഭിച്ച് നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപരാകും.

എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിനോട് അനുരൂപരാകുക എന്നത് ദൈവമായി മാറുകയോ അവിടുത്തെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ ലയിച്ചുചേരുകയോ ചെയ്യുക എന്നല്ല. മത്തായി 22:30-ൽ യേശു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുന്നവർ ദൂതന്മാരെപ്പോലെയായിരിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു. ലൂക്കോസ് 20:36 അനുസരിച്ച്, ഉയിർപ്പിനുശേഷം അവർക്ക് മരണമില്ല. ഇതിന്റെ അർഥം വിശ്വാസികൾ ദൂതന്മാരായി മാറുന്നു എന്നല്ല; അവർ മരണത്തിന് വിധേയരല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു എന്നാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ നിത്യത, സർവജ്ഞാനം, സർവശക്തി, സർവവ്യാപിത്വം എന്നിവ അവിടുത്തെ തനതായ ദൈവികഗുണങ്ങളാണ്. വിശ്വാസികൾക്ക് ഈ ഗുണങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കി ദൈവത്തിന് തുല്യരാകാൻ കഴിയില്ല. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയിൽ പങ്കാളികളാകുക എന്നത് ദൈവമായി മാറുക എന്നുമല്ല. ദൈവകൃപയാൽ പാപത്തിൽനിന്ന് പൂർണമായി വിടുതൽ പ്രാപിച്ച് വിശുദ്ധിയിൽ പൂർണതയിലെത്തുക എന്നതാണ്.

യേശുക്രിസ്തു നിത്യദൈവമാണ്. അവിടുന്ന് മനുഷ്യനായി ജീവിച്ച് ക്രൂശിൽ മരിക്കുകയും ശരീരത്തോടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടുത്തെ മനുഷ്യശരീരം മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടു. അതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിൽ വിശ്വാസികളും മഹത്വീകരിക്കപ്പെടും. നമ്മുടെ ശരീരങ്ങൾ മഹത്വമുള്ള ഉയിർപ്പുശരീരങ്ങളായി മാറുകയും വിശുദ്ധീകരണം പൂർണതയിലെത്തുകയും ചെയ്യും. നാം ദൈവമായി മാറുകയല്ല, ദൈവകൃപയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തോട് പൂർണമായി അനുരൂപരാകുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.