ഇന്നത്തെ ചില ക്രൈസ്തവ ശുശ്രൂഷകളിൽ ആളുകൾ കൂട്ടമായി വീഴുന്നതും ചാടുന്നതും മറ്റു അസാധാരണമായ ശാരീരിക പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നതും ആത്മീയ അനുഭവങ്ങളുടെ അടയാളമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഒരു ശുശ്രൂഷയെ വിലയിരുത്തേണ്ടത് ഇത്തരം പ്രകടനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണോ? അതോ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാനസാന്തരം, രക്ഷ, സ്വഭാവരൂപാന്തരം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണോ?
പുതിയ നിയമം ഈ വിഷയത്തിൽ വ്യക്തമായ മാർഗനിർദേശം നൽകുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ കേന്ദ്രം മനുഷ്യരെ അസാധാരണമായ ശാരീരിക അനുഭവങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുക എന്നതല്ല; യേശുക്രിസ്തുവിനെ അറിയാനും പാപത്തിൽനിന്നു തിരിയാനും രക്ഷ പ്രാപിക്കാനും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വളരാനും അവന്റെ സാക്ഷികളായി ജീവിക്കാനും സഹായിക്കുക എന്നതാണ്.
1. യേശുവിന്റെയും അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും സുവിശേഷശുശ്രൂഷയുടെ ഫലം
യേശുക്രിസ്തു തന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചത് മാനസാന്തരത്തിനും സുവിശേഷത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിനുമുള്ള ആഹ്വാനത്തോടെയായിരുന്നആഹ്വാനത്തോടെയായിരുന്നു.
മർക്കോസ് 1:15
“കാലം തികഞ്ഞു, ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; മാനസാന്തരപ്പെട്ടു സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിപ്പിൻ.”
അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ ശുശ്രൂഷയിലും ഇതേ പ്രാധാന്യം കാണാം.
– പ്രവൃത്തികൾ 2:37–41: പത്രോസിന്റെ പ്രസംഗം കേട്ടവർ ഹൃദയത്തിൽ കുത്തുകൊണ്ടവരായി; അവർ മാനസാന്തരപ്പെടുകയും സ്നാനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
– പ്രവൃത്തികൾ 8:12: ഫിലിപ്പോസ് ദൈവരാജ്യത്തെയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തെയും കുറിച്ച് പ്രസംഗിച്ചപ്പോൾ ആളുകൾ വിശ്വസിച്ച് സ്നാനം ഏറ്റു.
– പ്രവൃത്തികൾ 19:18–20: വിശ്വസിച്ചവർ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾ ഏറ്റുപറയുകയും തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
– പ്രവൃത്തികൾ 16:30–34: കാരാഗൃഹപ്രമാണി രക്ഷയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ പൗലോസും ശീലാസും കർത്താവായ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ഉപദേശിച്ചു. തുടർന്ന് അവനും കുടുംബവും ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു.
ഈ സംഭവങ്ങളിൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഫലമായി വിശ്വാസം, മാനസാന്തരം, രക്ഷ, ജീവിതത്തിലെ മാറ്റം എന്നിവയാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
യേശുവിന്റെയും അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും സുവിശേഷശുശ്രൂഷയെ വിവരിക്കുന്ന ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ, ഇന്നത്തെ ചില ശുശ്രൂഷകളിൽ കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള കൂട്ടവീഴ്ചകളും ചാട്ടങ്ങളും സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രധാന ഫലമായോ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നിർബന്ധിത അടയാളമായോ അവതരിപ്പിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അത്തരം പ്രകടനങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ തെളിവായി മാത്രം ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നതിന് ഈ വിവരണങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമാകുന്നില്ല.
2. പരിശുദ്ധാത്മാവ് പാപബോധത്തിലേക്കും യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു
യോഹന്നാൻ 16:8 — പരിശുദ്ധാത്മാവ് പാപം, നീതി, ന്യായവിധി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിനു ബോധം വരുത്തുന്നു.
പ്രവൃത്തികൾ 3:19 — മാനസാന്തരപ്പെട്ട് തിരിഞ്ഞുകൊള്ളുവാൻ പത്രോസ് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
2 കൊരിന്ത്യർ 7:10 — ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം മാനസാന്തരത്തിലേക്കും രക്ഷയിലേക്കും നയിക്കുന്നു.
യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരം എന്നത് ഒരു യോഗത്തിൽ കരയുകയോ വൈകാരികമായ അനുഭവത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുകയോ ചെയ്യുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. പാപത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിൽനിന്നു തിരിയുകയും ദൈവത്തിന്റെ ഹിതമനുസരിച്ച് ജീവിക്കാൻ തയ്യാറാകുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് അതിന്റെ പ്രാധാന്യം.
ലൂക്കോസ് 3:8 മാനസാന്തരത്തിന് യോജിച്ച ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഒരു ശുശ്രൂഷയിൽ ആളുകൾ വീഴുന്നുണ്ടോ എന്നതിനെക്കാൾ, അവർ പാപത്തിൽനിന്നു തിരിയുന്നുണ്ടോ, ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ, ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പ്രധാനമായി പരിശോധിക്കേണ്ടത്.
3. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലം: ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിലേക്കുള്ള രൂപാന്തരം
ഗലാത്യർ 5:22–23
പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലം സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ദീർഘക്ഷമ, ദയ, പരോപകാരം, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ഇന്ദ്രിയജയം എന്നിവയാണ്.
ഈ ഗുണങ്ങൾ ഒരു ആരാധനാസമ്മേളനത്തിൽ മാത്രം പ്രകടമാകേണ്ടതല്ല. കുടുംബജീവിതത്തിലും വ്യക്തിജീവിതത്തിലും ജോലിസ്ഥലത്തും മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഇടപെടലുകളിലും അവ പ്രകടമാകണം.
റോമർ 8:13–14 ആത്മാവിനാൽ ശരീരത്തിന്റെ പാപപ്രവൃത്തികളെ മരിപ്പിക്കുന്നതും ദൈവാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നതും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
2 കൊരിന്ത്യർ 3:18 വിശ്വാസികൾ കർത്താവിന്റെ സ്വരൂപത്തോട് രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.
റോമർ 8:29 ദൈവത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം വിശ്വാസികൾ തന്റെ പുത്രന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപരാകുക എന്നാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരു വ്യക്തിക്ക് ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ കോപം, അഹങ്കാരം, അസൂയ, ക്ഷമയില്ലായ്മ, വഞ്ചന എന്നിവയെ ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തീയ സ്വഭാവത്തിൽ വളരാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സ്വന്തം ജീവിതത്തെ ദൈവവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഇതിന്റെ അർത്ഥം വിശ്വാസിക്ക് ഒരിക്കലും വീഴ്ചകൾ ഉണ്ടാകില്ല എന്നല്ല. മറിച്ച്, അവൻ തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ദൈവത്തിങ്കലേക്കു തിരിയുകയും ക്രമേണ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വളരുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്.
4. പരിശുദ്ധാത്മാവ് യേശുക്രിസ്തുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു
യോഹന്നാൻ 16:13–14 പ്രകാരം പരിശുദ്ധാത്മാവ് സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
യോഹന്നാൻ 15:26 പരിശുദ്ധാത്മാവ് യേശുവിനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം പറയുന്നതായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
1 കൊരിന്ത്യർ 2:2 പൗലോസ് യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അവൻ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതിനെയും അറിയിക്കുന്നതിൽ ഊന്നൽ നൽകിയതായി പറയുന്നു.
അതിനാൽ ഒരു ശുശ്രൂഷയുടെ കേന്ദ്രം ഒരു പ്രസംഗകന്റെ വ്യക്തിപ്രശസ്തിയോ കൈവെപ്പിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അനുഭവങ്ങളോ ആയിരിക്കരുത്. യേശുക്രിസ്തുവും അവന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും സുവിശേഷവും ആയിരിക്കണം കേന്ദ്രം.
ആളുകൾ പ്രസംഗകന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചും യോഗത്തിലെ പ്രകടനങ്ങളെക്കുറിച്ചും മാത്രം സംസാരിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷയെക്കുറിച്ചും അവന്റെ വചനത്തെക്കുറിച്ചും ജീവിതത്തിലെ അനുസരണത്തെക്കുറിച്ചും അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ആ ശുശ്രൂഷയുടെ ഊന്നൽ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
5. പരിശുദ്ധാത്മാവ് വിശ്വാസികളെ യേശുവിന്റെ സാക്ഷികളാക്കുന്നു
പ്രവൃത്തികൾ 1:8
“പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങളുടെമേൽ വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ശക്തി ലഭിച്ചിട്ട്… എന്റെ സാക്ഷികൾ ആകും.”
പരിശുദ്ധാത്മാവ് വിശ്വാസികളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത് ആരാധനാസമ്മേളനത്തിലെ അനുഭവങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം പറയാനും സുവിശേഷം അറിയിക്കാനും എതിർപ്പുകൾക്കിടയിലും വിശ്വസ്തരായി ജീവിക്കാനും അവൻ സഹായിക്കുന്നു.
മത്തായി 5:16 വിശ്വാസികളുടെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് മനുഷ്യർ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
1 പത്രോസ് 2:9 ദൈവത്തിന്റെ സൽഗുണങ്ങളെ പ്രസിദ്ധമാക്കേണ്ട ജനമായാണ് വിശ്വാസികളെ വിവരിക്കുന്നത്.
അതിനാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ, ആളുകൾ അസാധാരണമായ അനുഭവങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നതിനു പുറമേ, അവർ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം പറയുന്നുണ്ടോ, സുവിശേഷം പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ടോ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം ജീവിതത്തിൽ പ്രകടമാക്കുന്നുണ്ടോ എന്നും നോക്കണം.
6. ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ ദൈവവചനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിശോധിക്കണം
1 യോഹന്നാൻ 4:1 ആത്മാക്കളെ ശോധന ചെയ്യാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
1 തെസ്സലൊനീക്യർ 5:19–21 ആത്മാവിനെ കെടുത്തരുതെന്നും പ്രവചനങ്ങളെ നിരസിക്കരുതെന്നും എല്ലാം ശോധന ചെയ്ത് നല്ലതു മുറുകെപ്പിടിക്കണമെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
1 കൊരിന്ത്യർ 14:26, 40 ആത്മീയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സഭയുടെ ആത്മികവർധനയ്ക്കായിരിക്കണമെന്നും എല്ലാം ഉചിതമായും ക്രമമായും നടക്കണമെന്നും പറയുന്നു.
അതുകൊണ്ട് കൂട്ടവീഴ്ചയോ ചാട്ടമോ ഉണ്ടായാൽ, അതിനെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനമെന്നോ ദുഷ്ടാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനമെന്നോ ഉടൻ പ്രഖ്യാപിക്കരുത്. ആ പ്രകടനം മാത്രം അതിന്റെ ഉറവിടം തെളിയിക്കുന്നില്ല.
എന്നാൽ ഇത്തരം പ്രകടനങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ നിർബന്ധിത അടയാളമായി പഠിപ്പിക്കുന്നതിനും പുതിയ നിയമത്തിൽ വ്യക്തമായ അടിസ്ഥാനമില്ല. ആത്മീയതയുടെ അളവുകോൽ ശരീരത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രതികരണമല്ല; ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസം, മാനസാന്തരം, വചനത്തോടുള്ള അനുസരണം, ആത്മാവിന്റെ ഫലം, സുവിശേഷസാക്ഷ്യം എന്നിവയാണ്.
7. ക്രിസ്തുവാണ് സഭയുടെ ശിരസ്സ്; അവനോടു ചേർന്നാണ് സഭ വളരേണ്ടത്
കൊലൊസ്സ്യർ 1:18 — ക്രിസ്തു സഭ എന്ന ശരീരത്തിന്റെ തലയാണ്.
എഫെസ്യർ 4:15–16 ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർന്ന് സഭ വളരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനം വിശ്വാസികളെ ഒരു മനുഷ്യനിൽ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നവരാക്കുന്നതല്ല; ക്രിസ്തുവിനോട് ചേർത്തുവളർത്തുന്നതാണ്. അവർ വചനത്തിൽ വളരുകയും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും വിശുദ്ധിയിൽ ജീവിക്കുകയും സഭയുടെ ആത്മികവർധനയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യണം.
8. പ്രായോഗികമായി ഒരു ശുശ്രൂഷയെ എങ്ങനെ വിലയിരുത്താം?
ഒരു ശുശ്രൂഷയെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ താഴെപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുക.
1. രക്ഷ: ആളുകൾ യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും സുവിശേഷം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? (യോഹന്നാൻ 3:16; പ്രവൃത്തികൾ 16:30–31)
2. മാനസാന്തരം: പാപം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അതിൽനിന്നു തിരിയാൻ ആളുകൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ? (പ്രവൃത്തികൾ 3:19)
3. സ്വഭാവരൂപാന്തരം: വിശ്വാസികൾ ക്രമേണ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തോട് അനുരൂപരാകുന്നുണ്ടോ? (റോമർ 8:29; 2 കൊരിന്ത്യർ 3:18)
4. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലം: സ്നേഹം, സമാധാനം, ക്ഷമ, വിനയം, ഇന്ദ്രിയജയം എന്നിവ ജീവിതത്തിൽ വളരുന്നുണ്ടോ? (ഗലാത്യർ 5:22–23)
5. ദൈവവചനം: പഠിപ്പിക്കലുകൾ തിരുവെഴുത്തിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടോ? (1 യോഹന്നാൻ 4:1)
6. ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വം: യേശുവിനാണോ കേന്ദ്രസ്ഥാനം, അതോ പ്രസംഗകനും അസാധാരണ പ്രകടനങ്ങൾക്കുമാണോ? (യോഹന്നാൻ 16:14)
7. സുവിശേഷസാക്ഷ്യം: വിശ്വാസികൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് യേശുവിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ക്രിസ്തീയ ജീവിതം നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? (പ്രവൃത്തികൾ 1:8)
8. സഭയുടെ ആത്മികവർധന: ശുശ്രൂഷ വിശ്വാസികളെ ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർത്തുവളർത്തുന്നുണ്ടോ? (എഫെസ്യർ 4:15–16)
9. ക്രിസ്തുവിൽ വളർച്ച: വിശ്വാസികൾ ആത്മീയമായി പക്വത പ്രാപിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിനെ കൂടുതൽ അറിയുകയും അവന്റെ സ്വഭാവത്തോട് അനുരൂപരാകുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? (എഫെസ്യർ 4:13–15; കൊലൊസ്സ്യർ 1:28). പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശുശ്രൂഷ വിശ്വാസികളെ ആത്മീയ ശൈശവത്തിൽ നിലനിർത്തുന്നതല്ല; ദൈവവചനത്തിൽ വളർന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ പക്വതയിലേക്ക് നയിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
10. ക്രിസ്തുവിന്റെ നല്ല പോരാളികളാകുക: ക്രിസ്തുവിൽ വളരുന്ന വിശ്വാസികൾ സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടി ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും വിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ആത്മീയ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? (2 തിമൊഥെയൊസ് 2:3–4; എഫെസ്യർ 6:10–18). പൗലോസ് തിമൊഥെയൊസിനെ ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ നല്ല പോരാളിയെപ്പോലെ കഷ്ടത സഹിക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ഈ പോരാട്ടം മനുഷ്യർക്കെതിരെയുള്ളതല്ല; ആത്മീയ ദുഷ്ടതയ്ക്കെതിരെയും വിശ്വാസജീവിതത്തിലെ പരീക്ഷണങ്ങൾക്കെതിരെയും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതാണ് (എഫെസ്യർ 6:12–13). യഥാർത്ഥ ആത്മീയ വളർച്ച വിശ്വാസിയെ സുവിശേഷത്തിന് വിശ്വസ്തനായ സാക്ഷിയായും ദൈവവചനത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവനായും രൂപപ്പെടുത്തണം.
11. ക്രിസ്തുവാണ് ശിരസ്സ്: വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിനെ സഭയുടെ ശിരസ്സായി അംഗീകരിക്കുകയും അവന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? (കൊലൊസ്സ്യർ 1:18; എഫെസ്യർ 5:23). ഒരു ശുശ്രൂഷയും ഒരു മനുഷ്യനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഉയർത്തരുത്. പരിശുദ്ധാത്മാവ് വിശ്വാസികളെ ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർത്തുവളർത്തുകയും അവന്റെ വചനത്തിന് അനുസരണയുള്ളവരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
12. യേശുക്രിസ്തുവിലും ദൈവവചനത്തിലും വേരൂന്നുക: വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിൽ വേരൂന്നി വിശ്വാസത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുകയും ദൈവവചനത്തിൽ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? (കൊലൊസ്സ്യർ 2:6–7; യോഹന്നാൻ 8:31–32; എഫെസ്യർ 3:17). ഒരു യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ശുശ്രൂഷ വിശ്വാസികളെ താൽക്കാലികമായ അനുഭവങ്ങളിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവരാക്കുന്നില്ല; ക്രിസ്തുവിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും അവന്റെ വചനം അനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
13. കൃപയാൽ ജീവനുള്ള കല്ലുകളാകുക: വിശ്വാസികൾ ദൈവകൃപയാൽ ആത്മീയമായി പണിയപ്പെടുകയും ക്രിസ്തുവിൽ ഒരു വിശുദ്ധ ഗൃഹത്തിന്റെ ഭാഗമായും ആത്മീയ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്ന വിശുദ്ധ പൗരോഹിത്യമായും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? (1 പത്രോസ് 2:4–5). ക്രിസ്തുവാണ് ജീവനുള്ള കല്ലും മൂലക്കല്ലും; അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ജീവനുള്ള കല്ലുകളായി പണിയപ്പെടുന്നു. കൃപയാൽ അവർ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മീയ ഭവനത്തിന്റെ ഭാഗമായി വളരുന്നു. അതിനാൽ യഥാർത്ഥ ശുശ്രൂഷ വിശ്വാസികളെ ക്രിസ്തുവിൽ ഉറപ്പിക്കുകയും സഭയുടെ ആത്മികവർധനയ്ക്കായി ജീവിക്കുകയും ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്ന ആത്മീയ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാക്കണം (എഫെസ്യർ 2:19–22; 1 പത്രോസ് 2:9).