വിഗ്രഹാരാധന എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വരുന്നത് കല്ല്, മരം, ലോഹം തുടങ്ങിയവകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വിഗ്രഹങ്ങളെയാണ്. എന്നാൽ ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് വിഗ്രഹാരാധന അതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല എന്നാണ്.
ദൈവത്തിന് മാത്രം ലഭിക്കേണ്ട സ്ഥാനം, സ്നേഹം, വിശ്വസ്തത, ആശ്രയം എന്നിവ മറ്റെന്തിനെയെങ്കിലും വ്യക്തിയെയോ കാര്യത്തെയോ നൽകുന്നതും ആത്മീയ വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ഭാഗമാണ്.
ഒരു വ്യക്തി ഭൗതിക വിഗ്രഹങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ കുമ്പിടുന്നില്ലെങ്കിലും അയാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വിഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം.
- ആത്മീയ വിഗ്രഹം എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം
യെഹെസ്കേൽ 14:3-ൽ ദൈവം പറയുന്നു:
“ഈ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു.”
ഇവിടെ ദൈവം പറയുന്നത് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലോ ആരാധനാലയത്തിലോ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നല്ല, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയത്തിലാണ് അവ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നാണ്.
ഇതിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്:
വിഗ്രഹം ഒരു ഭൗതിക വസ്തു മാത്രമായിരിക്കണമെന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയവും വിഗ്രഹങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമായി മാറാം. ദൈവത്തിന് നൽകേണ്ട ഒന്നാം സ്ഥാനം മറ്റെന്തെങ്കിലും കൈവശപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ആത്മീയ വിഗ്രഹാരാധന സംഭവിക്കാം.
അതുകൊണ്ട് വിഗ്രഹാരാധന ബാഹ്യമായ ആരാധനാരീതിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല; അത് മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആത്മീയ പ്രശ്നമാണ്.
- പുതിയ നിയമത്തിലെ വിഗ്രഹാരാധനയുടെ നിർവചനം
കൊലൊസ്സ്യർ 3:5-ൽ പൗലോസ് പറയുന്നു:
“ദ്രവ്യാഗ്രഹം വിഗ്രഹാരാധനയത്രേ.”
എന്തുകൊണ്ടാണ് ദ്രവ്യാഗ്രഹത്തെ വിഗ്രഹാരാധന എന്നു വിളിക്കുന്നത്?
പണം സമ്പാദിക്കുന്നതോ സമ്പത്ത് കൈവശം വയ്ക്കുന്നതോ സ്വതവേ പാപമല്ല. എന്നാൽ പണം നമ്മുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും ജീവിതലക്ഷ്യത്തിന്റെയും പ്രധാന ആശ്രയമായി മാറുമ്പോൾ അത് ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടാം.
യേശു പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തെയും മാമോനെയും സേവിപ്പാൻ കഴികയില്ല.” (മത്തായി 6:24)
ഇവിടെ യേശു രണ്ട് യജമാനന്മാരെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയ്ക്ക് പകരം സമ്പത്ത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.
ആത്മീയ വിഗ്രഹം എന്നത് ദൈവത്തിന് മാത്രം അർഹമായ ഒന്നാം സ്ഥാനവും പരമമായ വിശ്വസ്തതയും മറ്റെന്തെങ്കിലും കൈവശപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.
ആത്മീയ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ. 1.പണവും സമ്പത്തും
ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയത്തെക്കാൾ സമ്പത്തിലുള്ള ആശ്രയം വർധിക്കുകയും പണത്തിനുവേണ്ടി ദൈവിക മൂല്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ സമ്പത്ത് വിഗ്രഹമായി മാറാം. (1 തിമൊഥെയൊസ് 6:10)
- മനുഷ്യരെ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഉയർത്തുക
മാതാപിതാക്കൾ, ജീവിതപങ്കാളി, മക്കൾ, ആത്മീയ നേതാക്കൾ, ശുശ്രൂഷകർ എന്നിവരെ സ്നേഹിക്കുന്നത് തെറ്റല്ല. എന്നാൽ അവരുടെ വാക്കുകൾ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ ഉയർത്തുകയോ അവരുടെ അംഗീകാരത്തെ ദൈവത്തിന്റെ അംഗീകാരത്തേക്കാൾ പ്രധാനമായി കാണുകയോ ചെയ്യുന്നത് അപകടകരമാണ്.
ഒരു ശുശ്രൂഷകനും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വരാൻ കഴിയില്ല. യേശുക്രിസ്തുവാണ് സഭയുടെ അടിസ്ഥാനവും തലവനും. (1 കൊരിന്ത്യർ 3:11; കൊലൊസ്സ്യർ 1:18)
- സ്വന്തം അഹങ്കാരവും സ്വയേച്ഛയും
“ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നതാണ് ശരി” എന്ന മനോഭാവത്തിൽ സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങളെ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ ഉയർത്തുന്നത് ആത്മീയ അപകടമാണ്.
ദൈവവചനം പഠിപ്പിക്കുന്നതനുസരിച്ച് സ്വന്തം ചിന്തകളെ തിരുത്തുന്നതിനു പകരം, സ്വന്തം ചിന്തകൾക്ക് അനുസൃതമായി ദൈവവചനത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതും തെറ്റാണ്. (2 തിമൊഥെയൊസ് 3:2; സദൃശവാക്യങ്ങൾ 16:18)
- അധികാരവും സ്ഥാനമാനങ്ങളും
അധികാരം, പദവി, പ്രശസ്തി, മനുഷ്യരുടെ പ്രശംസ എന്നിവ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമായി മാറുമ്പോൾ അവയും വിഗ്രഹങ്ങളാകാം.
യേശു ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചത് അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ ഭരിക്കാനല്ല, അവരെ സേവിക്കാനാണ്. (മർക്കോസ് 10:42–45)
- മതപരമായ ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും
ഒരു വ്യക്തിക്ക് താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരിക്കാം:
ആരാധനാരീതി ഉപവാസം പ്രാർത്ഥനയുടെ രീതി സഭയുടെ പാരമ്പര്യം ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ
ഇവയെല്ലാം ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ളവയാണ്. എന്നാൽ ഇവ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്ത് വരുമ്പോൾ മതപരമായ കാര്യങ്ങൾ പോലും വിഗ്രഹങ്ങളായി മാറാം.
മനുഷ്യരുടെ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ദൈവകല്പനകളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനെ യേശു വിമർശിച്ചു. (മർക്കോസ് 7:8–13)
- നല്ല കാര്യങ്ങൾ പോലും വിഗ്രഹങ്ങളാകുമോ?
അതെ. ഒരു കാര്യം സ്വഭാവത്തിൽ നല്ലതായിരിക്കാം. എന്നാൽ അതിന് ദൈവത്തിന് മാത്രം അർഹമായ സ്ഥാനം നൽകുമ്പോൾ അത് വിഗ്രഹമായി മാറാം.
കുടുംബം – കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി ദൈവിക സത്യം ഉപേക്ഷിക്കുക. ജോലി – ജോലിയാണ് ജീവിതത്തിന്റെ ഏക ലക്ഷ്യമാകുന്നത്. പണം – പണത്തിലാണ് പൂർണമായ സുരക്ഷിതത്വം കണ്ടെത്തുന്നത്. ശുശ്രൂഷ – ദൈവത്തേക്കാൾ ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. സഭ – സഭാനേതാവിനെ ക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ ഉയർത്തുന്നത്. അറിവ് – സ്വന്തം അറിവിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നത്. ആത്മീയ അനുഭവം – അനുഭവത്തെ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ ഉയർത്തുന്നത്. പ്രശസ്തി – മനുഷ്യരുടെ അംഗീകാരത്തിനായി ജീവിക്കുന്നത്.
വിഗ്രഹം പലപ്പോഴും തെറ്റായ ഒരു വസ്തുവല്ല; ശരിയായ ഒരു കാര്യത്തിന് നൽകുന്ന തെറ്റായ സ്ഥാനമാണ്.
- വിഗ്രഹാരാധനയും ജഡത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളും
ഗലാത്യർ 5:19–21-ൽ പൗലോസ് ജഡത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ വിഗ്രഹാരാധനയെയും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇവിടെ ജഡം എന്നത് ശരീരം മാത്രമല്ല; ദൈവഹിതത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പാപസ്വഭാവത്തെയും അതിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന്:
ദ്രവ്യാഗ്രഹം സമ്പത്തിനോടുള്ള അമിതമായ സ്നേഹം വളർത്തുന്നു. അസൂയ മറ്റുള്ളവരുടെ നേട്ടങ്ങളോടുള്ള തെറ്റായ മനോഭാവം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ലൈംഗിക അധാർമികത തെറ്റായ ശാരീരിക ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെടുത്തുന്നു. അഹങ്കാരം സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തെയും സ്ഥാനത്തെയും ഉയർത്തുന്നു. അധികാരമോഹം മറ്റുള്ളവരെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം വളർത്തുന്നു.
ഇത്തരം ആഗ്രഹങ്ങൾ ദൈവഹിതത്തിന് മുകളിൽ സ്ഥാനം നേടുമ്പോൾ മനുഷ്യനെ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകറ്റുന്നു.
- വിഗ്രഹാരാധനയും സാത്താന്റെ ആത്മീയ സ്വാധീനവും
വിഗ്രഹാരാധനയെക്കുറിച്ച് ബൈബിൾ നൽകുന്ന ഗൗരവമായ മുന്നറിയിപ്പുകളിൽ ഒന്നാണ് 1 കൊരിന്ത്യർ 10:19–21.
പൗലോസ് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത് വിഗ്രഹം സ്വയം ദൈവമല്ലെങ്കിലും വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർപ്പിക്കുന്ന യാഗങ്ങൾക്ക് ഭൂതങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധമുണ്ടെന്നാണ്.
“ജാതികൾ യാഗം കഴിക്കുന്നത് ദൈവത്തിനല്ല, ഭൂതങ്ങൾക്കത്രേ.” (1 കൊരിന്ത്യർ 10:20)
മത്തായി 4:8–10-ൽ സാത്താൻ യേശുവിനെ പരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ ലോകത്തിലെ രാജ്യങ്ങളും അവയുടെ മഹത്വവും കാണിച്ച് തന്നെ നമസ്കരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നമസ്കരിച്ച് അവനെ മാത്രമേ ആരാധിക്കാവൂ.” (മത്തായി 4:10)
ഇവിടെ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം:
വിഗ്രഹം സ്വയം ദൈവമല്ല. വിഗ്രഹാരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരാധനയ്ക്കും യാഗങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ പൈശാചികമായ ആത്മീയ സ്വാധീനമുണ്ടാകാം.
എന്നാൽ എല്ലാ തെറ്റായ ആഗ്രഹങ്ങളെയും സാത്താനെ നേരിട്ട് ആരാധിക്കുന്നതുമായി തുല്യപ്പെടുത്തരുത്. ജഡത്തിന്റെ മോഹങ്ങളും പൈശാചിക വഞ്ചനയും വ്യത്യസ്തമായ കാര്യങ്ങളാണെങ്കിലും അവ മനുഷ്യനെ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകറ്റാം.
- ഒരു ആഗ്രഹം എങ്ങനെ ഹൃദയത്തിലെ വിഗ്രഹമായി മാറുന്നു?
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പാപമല്ല. എന്നാൽ ഒരു ആഗ്രഹം ദൈവഹിതത്തേക്കാൾ വലുതാകുകയും നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അത് ആത്മീയ അപകടമായി മാറുന്നു.
ഇത് താഴെ പറയുന്ന ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം:
- ആഗ്രഹം
ഒരു വ്യക്തിയോടോ വസ്തുവിനോടോ സ്ഥാനത്തോടോ സാധാരണമായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകുന്നു.
- അമിതമായ അടുപ്പം
ആ കാര്യത്തിന് ജീവിതത്തിൽ അമിതമായ പ്രാധാന്യം നൽകാൻ തുടങ്ങുന്നു.
- ആശ്രയം
സന്തോഷത്തിനും സമാധാനത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും ദൈവത്തെക്കാൾ അതിനെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
- നിയന്ത്രണം
ആ ആഗ്രഹം നമ്മുടെ ചിന്തകളെയും തീരുമാനങ്ങളെയും പ്രവൃത്തികളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
- അടിമത്തം
ദൈവവചനത്തിന് വിരുദ്ധമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അത് ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
- ഹൃദയത്തിലെ വിഗ്രഹം
ദൈവത്തിന് മാത്രം നൽകേണ്ട ഒന്നാം സ്ഥാനം ആ കാര്യം കൈവശപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇത് എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ഒരേ ക്രമത്തിൽ സംഭവിക്കണമെന്നില്ല. ആത്മപരിശോധനയ്ക്ക് സഹായിക്കുന്ന ഒരു മാതൃകയാണിത്.
യാക്കോബ് 1:14–15-ൽ മനുഷ്യൻ സ്വന്തം മോഹത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും വശീകരിക്കപ്പെടുകയും, മോഹം ഗർഭം ധരിച്ച് പാപത്തെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ ദൈവവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
- നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലെ വിഗ്രഹങ്ങളെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം?
സ്വയം ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാം:
- ദൈവവചനത്തിന് വിരുദ്ധമാണെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാകാത്ത കാര്യം എന്താണ്?
- ഏത് കാര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ എന്റെ ജീവിതം തകർന്നുപോയതുപോലെ തോന്നുന്നു?
- എന്റെ സന്തോഷവും സമാധാനവും പ്രധാനമായും എന്തിനെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്?
- ദൈവത്തിന്റെ അംഗീകാരത്തേക്കാൾ മനുഷ്യരുടെ അംഗീകാരത്തിന് ഞാൻ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നുണ്ടോ?
- ദൈവവചനം എന്റെ ചിന്തകളെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും തിരുത്താൻ ഞാൻ അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ?
- എന്റെ ശുശ്രൂഷയും ആത്മീയ സ്ഥാനവും ക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ടതായി മാറിയിട്ടുണ്ടോ?
യാക്കോബ് 4:4–5-ൽ ലോകത്തോടുള്ള സൗഹൃദവും ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയും തമ്മിലുള്ള ആത്മീയ സംഘർഷത്തെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
മറ്റുള്ളവരെ വിലയിരുത്തുന്നതിനു മുമ്പ് സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ ദൈവവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.
- ആത്മീയ വിഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മോചനം – ക്രിസ്തുവിലൂടെ
വിഗ്രഹങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നത് ബാഹ്യമായ ചില വസ്തുക്കൾ ഒഴിവാക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആരാധനയും വിശ്വസ്തതയും ദൈവത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരണം.
റോമർ 12:1–2-ൽ പൗലോസ് നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളെ ജീവനുള്ള യാഗമായി സമർപ്പിക്കാനും ഈ ലോകത്തിന് അനുരൂപരാകാതെ മനസ്സിന്റെ പുതുക്കത്താൽ രൂപാന്തരപ്പെടാനും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
ഇവിടെ മൂന്ന് പ്രധാന ആത്മീയ തത്ത്വങ്ങളുണ്ട്:
- സമർപ്പണം
ജീവിതത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കുക.
- മനസ്സിന്റെ പുതുക്കം
ലോകത്തിന്റെ ചിന്താരീതികൾക്ക് പകരം ദൈവവചനത്താൽ നമ്മുടെ ചിന്തകളെ പുതുക്കുക.
- രൂപാന്തരം
പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തോട് അനുരൂപരാകുക. (2 കൊരിന്ത്യർ 3:18)
“മുമ്പെ അവന്റെ രാജ്യവും നീതിയും അന്വേഷിപ്പിൻ.” (മത്തായി 6:33)
- ആഴത്തിലുള്ള ദൈവശാസ്ത്രപരമായ നിഗമനം
റോമർ 1:21–25-ൽ പൗലോസ് വിഗ്രഹാരാധനയുടെ അടിസ്ഥാന പ്രശ്നം വിശദീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ സൃഷ്ടാവായ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനു പകരം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട വസ്തുക്കളെ ആരാധിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതാണ് വിഗ്രഹാരാധനയുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ ആത്മീയ പ്രശ്നം:
സൃഷ്ടാവിന് ലഭിക്കേണ്ട മഹത്വം സൃഷ്ടിക്ക് നൽകുക.
മനുഷ്യൻ ദൈവവുമായി ബന്ധത്തിൽ ജീവിക്കാനാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ പാപം മനുഷ്യന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെയും ആശ്രയത്തിന്റെയും ആരാധനയുടെയും ക്രമത്തെ വികലമാക്കുന്നു.
ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ നല്ല കാര്യങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, ഓരോ കാര്യത്തിനും ദൈവവചനപ്രകാരം ശരിയായ സ്ഥാനം നൽകുകയും ദൈവത്തിന് മാത്രം അർഹമായ പരമമായ സ്ഥാനം മറ്റൊന്നിനും നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
അന്തിമ ചിന്ത
നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ദൈവത്തെക്കാൾ ഉയർന്ന സ്ഥാനം എന്തെങ്കിലും കൈവശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ആത്മീയമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രം സമ്പത്തോ സ്ഥാനമാനങ്ങളോ മനുഷ്യരോ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളോ മതപരമായ ആചാരങ്ങളോ ആകരുത്. യേശുക്രിസ്തുവായിരിക്കണം.
“ഇനി ജീവിക്കുന്നത് ഞാനല്ല, ക്രിസ്തുവത്രേ എന്നിൽ ജീവിക്കുന്നു.” (ഗലാത്യർ 2:20)
“കുഞ്ഞുങ്ങളേ, വിഗ്രഹങ്ങളെ വിട്ട് അകന്നുകൊൾവിൻ.” (1 യോഹന്നാൻ 5:21)
ആരാധനയ്ക്ക് അർഹൻ സൃഷ്ടികളല്ല, സൃഷ്ടാവായ ദൈവം മാത്രമാണ്.
പ്രധാന ബൈബിൾ പരാമർശങ്ങൾ
പുറപ്പാട് 20:3–5; യെശയ്യാവ് 44:9–20; യെഹെസ്കേൽ 14:3–5; റോമർ 1:21–25; മത്തായി 4:8–10; 6:24, 33; കൊലൊസ്സ്യർ 3:5; 1 തിമൊഥെയൊസ് 6:10; 1 കൊരിന്ത്യർ 10:19–21; ഗലാത്യർ 5:19–21; യാക്കോബ് 1:14–15; 4:4–5; റോമർ 12:1–2; 2 കൊരിന്ത്യർ 3:18; 1 യോഹന്നാൻ 5:19–21.